In het voorjaar en de zomer van 1905 groeven leden van de Britse school in Athene een korte tijd op de site Geraki. Hun werk werd geïnspireerd door de hoop om de monumenten te lokaliseren zoals deze in de 2e eeuw n.Chr. beschreven waren door Pausanias. Zij waren met name geïnteresseerd in de tempel van Apollo, die volgens Pausanias op de akropolis te vinden zou moeten zijn. Zij zijn er niet in geslaagd de overblijfselen van de tempel te traceren en de locatie blijft tot op heden onbekend.

Het project van de Universiteit van Amsterdam heeft een ander doel. Door opgravingen en intensieve onsite survey hopen de onderzoekers de geschiedenis van bewoning op en rond de akropolis van Geraki vanaf de vroegste perioden te documenteren, met speciale aandacht voor de plaats van de gemeenschap in de sociaal-politieke configuratie van Lakonia.
De vroegste aanwijzing voor menselijke activiteit op de site, in de vorm van handgemaakt aardewerk en werktuigen van obsidiaan, stamt uit het einde van de Neolithische periode (ca. 4400-3000). Er zijn geen overblijfselen van architectuur uit deze periode gevonden, maar de vondsten suggereren dat de akropolis ook al in deze tijd werd bewoond.
Een aantal muren van huizen uit de Vroeg-Helladisch I periode vormen de eerste overblijfselen van architectuur. De survey en opgravingen hebben het bewijs geleverd dat de akropolis in de Vroeg-Helladisch II periode (ca. 2700-2200) bewoond werd door een gemeenschap van aanzienlijk omvang en belang. In deze periode was er in Geraki een substantieel verdedigingssysteem in het oostelijke gedeelte van het opgegraven gebied.
Geraki werd verlaten aan het einde van de Midden-Helladische periode, maar bewoning werd weer hervat in de Vroege-IJzertijd. De omvang van deze activiteit is vooralsnog niet bekend, maar moet van een kleinere orde zijn geweest dan die van de Vroeg-Helladische periode. De Archaïsche periode wordt voornamelijk gekenmerkt door het voorkomen van cult-activiteiten. Deze religieuze functie zou overleeft kunnen hebben tijdens de Klassieke, Hellenistische en Romeinse periode.
In de Hellenistische periode werd de top van de akropolis opnieuw bewoond. Men heeft hier overblijfselen van huizen uit de Hellenistische tijd gevonden. Het was een periode van beroering voor Lakonia, gekenmerkt door het verlies van de Spartaanse macht en een serie van gevechten en invallen. Dit is onder andere te zien in de willekeurige lay-out en halfslachtige constructie van de Hellenistische huizen.
De akropolis werd definitief verlaten aan het einde van de 1e eeuw v.Chr. De tempel van Apollo, zoals beschreven door Pausanias, stond toen nog overeind en was nog open voor publiek. Andere gedeelten van de akropolis werden gebruikt voor begravingen. In de daarop volgende eeuwen bestond het gebruik van de heuvel uit landbouw en de akropolis had zo nu en dan ook een defensief gebruik.