Από το 1990 το Πανεπιστήμιο του Γρόνιγχεν σε συνεργασία με την 13η Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων Βόλου, διεξάγει έρευνα στην πεδιάδα Σούρπη του Αλμυρού. Στόχος της έρευνας είναι να ερευνήσει την οικιστική ιστορία της πεδιάδας σε όλες τις περιόδους από την Παλαιολιθική εποχή και μετά.
Η πεδιάδα του Αλμυρού συνορεύει με τον Παγασητικό Κόλπο. Κλίνει από τα 300 μέτρα στα δυτικά, ως την επιφάνεια της θάλασσας στα ανατολικά και περιστοιχίζεται από βουνά και λόφους. Η πεδιάδα της Σούρπης είναι μια επέκταση της πεδιάδας του Αλμυρού στα νότια και επίσης συνορεύει με τον Παγασητικό Κόλπο. Οι πρόποδες του όρους Όθρυς σχηματίζουν την δυτική πλευρά της πεδιάδας Σούρπη.
Η έρευνα εστίασε όχι μόνο στην κατανομή των χώρων στις πεδιάδες του Αλμυρού και της Σούρπης κατά τη διάρκεια της Κλασσικής-Ελληνιστικής περιόδου, την περίοδο ύπαρξης της Κλασσικής και Νέας Άλου αλλά και κατά τις προϊστορικές περιόδους.
Η επιφανειακή
έρευνα αποκάλυψε
τέσσερις Νεολιθικές
τοποθεσίες στην
περιοχή του Αλμυρού.
Επιπλέον ανασκάφθηκε
ένα μικρό τμήμα
μιας νεολιθικής
τοποθεσίας με
το όνομα Καμάρα.
Κατά την έρευνα
ανακαλύφθηκε ότι
η τοποθεσία ήταν
τουλάχιστον 400 Χ
250 μέτρα. Τοποθεσίες
της Εποχής του
Χαλκού είναι σχετικά
σπάνιες στην πεδιάδα
του Αλμυρού. Στην
πεδιάδα της Σούρπης
ανακαλύφθηκαν
τρεις μεγάλοι
αρχαιολογικοί
χώροι της Εποχής
του Χαλκού.
Στους
Κλασσικούς-ελληνιστικούς
χρόνους οι πόλεις
της Άλου και της
Νέας Άλου ήταν
τα κεντρικά σημεία
στην νότια πλευρά
της πεδιάδας του
Αλμυρού. Εκτός
αυτών η ομάδα κατέγραψε
αρκετές μικρότερες
τοποθεσίες, οικισμούς και αγροκτήματα.
Στην πεδιάδα του
Αλμυρού οι ερευνητικές
ομάδες βρήκαν
επίσης πύργους
κατόπτευσης και
μικρά κάστρα.
Τοποθεσίες
από την Ύστερη
Ρωμαϊκή - Πρώιμη
Βυζαντινή περίοδο
ήταν άφθονες στην
πεδιάδα του Αλμυρού.
Αυτές αποτελούνταν
κυρίως από μικρότερες
τοποθεσίες, αγροκτήματα
ή αποθήκες. Στην
πεδιάδα της Σούρπης
η ερευνητική ομάδα
ανακάλυψε μια
μεγάλη τοποθεσία
όπως και μια σειρά
τάφων και κάποιες
μικρότερες τοποθεσίες
που χρονολογούνται
σε αυτή τη περίοδο.
Στις πεδιάδες
του Αλμυρού και
της Σούρπης οι
μεσαιωνικοί και
ύστερο-μεσαιωνικοί
περίοδοι πιστοποιούνται
καθαρά. Καταγράφηκαν
αρκετές τοποθεσίες
της μεσαιωνικής
περιόδου ανάμεσα
στις οποίες υπήρχε
και ένα κάστρο,
μια εκκλησία και
δύο τοποθεσίες
που μπορούν να
θεωρηθούν ως προκάτοχοι
των σημερινών οικισμών Σούρπη
και Δρυμώνα. Στην
ύστερο-μεσιαωνική
περίοδο ανήκουν
ένα κάστρο, ένας
ανεμόμυλος, μια
γέφυρα, ένα ελαιοτριβείο
και ένα εγκαταλελειμμένο
αγρόκτημα.